ΟΙ ΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ – ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ – ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ ΜΟΥ – ΟΤΑΝ ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ

Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα
ISBN: 978-618-5240-41-7
Σελίδες: 467
Έκδοση: 2020
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Τι είναι αρκετό για να χάσει μια μάνα την ψυχή της; Τα όσα πέρασαν οι μάνες του Πόντου δεν είχαν όριο. Πόνεσαν για την πατρίδα που έχασαν. Έκλαψαν για το άδικο. Λύγισαν για τα παιδιά που έθαψαν.

Τραπεζούντα, 1918. Οι Νεότουρκοι πλέον ήταν ασυγκράτητοι. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξοντώσουν το χριστιανικό στοιχείο. Βιάζουν, λεηλατούν, ατιμάζουν. Σκελετωμένοι άνθρωποι που μοιάζουν με σκιές, βαδίζουν αγόγγυστα προς τα τάγματα εργασίας.
Οι μάνες του Πόντου για να γλιτώσουν από τις θηριωδίες και τις σφαγές των Τούρκων, θα κρυφτούν άλλες στα βουνά της Σάντας και άλλες θα αναζητήσουν καταφύγιο στον Καύκασο. Με μοναδικό τους εφόδιο τη δύναμη για ζωή, θα αναμετρηθούν με τον πόνο της απώλειας και του ματωμένου ξεριζωμού από τη γενέθλια γη. Δεν θα ανασάνουν πια τη μυρωδιά της μάνας πατρίδας. Έχουν χάσει τον Πόντο τους. Για πάντα.
Και μόλις η ζωή τούς χαμογελάσει ξανά, έστω και αχνά, η ιστορία επαναλαμβάνεται, σαν να προσπαθούσε ο Θεός να τις κάνει ακόμα πιο δυνατές μέσα από τις πικρές λύπες. Κατατρεγμένες από τις Σοβιετικές αρχές, πρέπει για δεύτερη φορά να παλέψουν με τα θεριά της φύσης. Ο δρόμος θα τους οδηγήσει στην αγκαλιά της Ελλάδας, της πατρίδας που θα τους δεχτεί με καχυποψία.
Οι μάνες του Πόντου, κουβαλώντας τη δύναμη με την οποία τις είχε μπολιάσει η ρίζα τους, θα δώσουν τον αγώνα τους, και σε πείσμα κάθε δυσκολίας, θα καταφέρουν να σηκωθούν, όσες φορές και αν χρειαστεί να λυγίσουν.

Ευγενία, Σοφία, Δωροθέα. Τρεις γυναίκες που έζησαν τον ξεριζωμό, βιώνοντας τον μέγιστο πόνο για αυτά που άφησαν πίσω. Τρεις γυναίκες που κρίθηκαν όχι μόνο από τη στάση τους απέναντι στη ζωή, αλλά απέναντι στο θάνατο. Μια αληθινή ιστορία ζωής μέσα από τις μαρτυρίες τους.

Συγγραφέας: Τσαβέα Ζωγραφιά
ISBN: 978-618-80819-7-0
Σελίδες: 429
Έκδοση: 2015
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Αίμα και τρόμος ήταν αυτά που γράφτηκαν ανεξίτηλα στις μνήμες όσων επέζησαν και πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Χαμένες ψυχές που αναζητούσαν τις οικογένειές τους με μόνο οδηγό την πυξίδα της καρδιάς. Κάποιοι τα κατάφεραν, άλλοι ορκίστηκαν να μην σταματήσουν ποτέ να ψάχνουν, κι ας χρειαζόντουσαν μια ζωή.

Για την Κλειώ και τη Λυγερή όλα άλλαξαν στην ανέφελη ζωή τους μέσα σε μια μέρα. Άφησαν τη Σμύρνη τους πνιγμένη στους λυγμούς, ακολουθώντας τα καραβάνια των ξεριζωμένων. Έναν δρόμο δύσβατο και άγνωστο, χώρια η μία από την άλλη.

Η υπόσχεση μία απ’ όταν ήταν μικρά κορίτσια, από τότε που έκλειναν τα μάτια και σιγοτραγουδούσαν κάτω από τη μουριά. Η Κλειώ, ως αγωνίστρια, δεν ήθελε να ξεχάσει. Η Λυγερή, πιο ευάλωτη, δεν μπορούσε να θυμηθεί. Η φρίκη που βίωσε δεν ήταν σύμμαχός της.

Η αναζήτηση ξεκινάει για την Κλειώ. Τι θα βρεθεί στον διάβα της δεν ξέρει, μα δεν το βάζει κάτω, με πείσμα συνεχίζει… Τον όρκο της θα τον κρατήσει ό,τι κι αν γίνει, όσο καιρό και αν χρειαστεί να περιμένει…

Η αληθινή ιστορία τους αποτελεί ένα μάθημα αγάπης, ελπίδας και πίστης στον άνθρωπο που όσοι τη διαβάσουν δεν θα την ξεχάσουν.

Συγγραφέας:  Γαβριελάτου Μαρία
Σελίδες: 435
ISBN: 978-618-5240-12-7
Έκδοση: 2018
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Συγγραφέας: Αφροδίτη Σαββίδη
ISBN: 978-618-5240-40-0
Σελίδες: 454
Έκδοση: 2021
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Αναμνήσεις μιας ζωής που θα χαθούν στην άβυσσο της λήθης αλλά όχι της καρδιάς.

30 Αυγούστου 1922. «Το μέτωπο, μάνα, έσπασε! Ο στρατός μας δεν βαστάει άλλο. Οι στρατιώτες μας οπισθοχωρούν…», έφερε τα τραγικά νέα η Αφροδίτη μπαίνοντας στο σπίτι εκείνο το μοιραίο πρωινό. «Παναγία μου! Τα παιδιά μας», φώναξε έντρομη η Αικατερίνη. «Κανείς δεν μας ρώτησε. Κανένας δεν νοιάζεται. Αν ήταν στο χέρι μας, δεν θα γινόταν πόλεμος, γιατί ξέρουμε τι θα πει ζωή, αφού είμαστε φορείς της», συνέχισε οργισμένη τη σκέψη της…

Τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν ολέθρια για την ιστορία του ελληνισμού. Οικογένειες ολόκληρες χάθηκαν και άλλες έγιναν μάρτυρες φρικτών εγκλημάτων. Χιλιάδες αναγκάστηκαν να ορθώσουν το καταρρακωμένο τους κορμί και να βαδίσουν τον δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς. Όμως τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο. Τίποτα δεν θα είναι εύκολο, όταν οι μνήμες από τη χαμένη πατρίδα τούς στοιχειώνουν.

Μάνα και πατέρας μαζί η Αικατερίνη, θα οδηγήσει την οικογένειά της σε έναν καινούριο τόπο για να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο. Αφήνοντας πάντα τελευταίο τον εαυτό της, τα θέλω και τις επιθυμίες της, αντιμετώπισε με περίσσια δύναμη όσα της έφερε η ζωή. Ο πόνος της μπορεί να ξεθώριασε, όμως τα σημάδια της θλίψης δεν τα αποχωρίστηκε ποτέ…

Μια αληθινή ιστορία γραμμένη μέσα στις φλόγες ενός χαμένου παραδείσου.