ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ – ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ – ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ – ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα
ISBN: 978-618-81634-3-0
Σελίδες: 448
Έκδοση: 2015
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Βιογραφία, Θαύματα, Προφητείες

Παιδί, άντρας, μοναχός, καλόγερος, Γέροντας, Παππούλης… Άγιος.

Τα ονόματά του Αρσένιος, Αβέρκιος, Παΐσιος. Αφιέρωσε τον εαυτό του στην άσκηση και την προσευχή. Υπηρέτησε με υπακοή και προσήλωση τον Μεγαλοδύναμο. Απέκτησε με ταπείνωση κι απλότητα, με υπομονή κι επιμονή όλα τα χαρίσματα που τον έκαμαν τον αγαπημένο Άγιο του σύγχρονου ανθρώπου.

Μα και ο ίδιος αγάπησε ολοκληρωτικά Θεό και άνθρωπο. Αγκάλιασε την ανθρώπινη ψυχή και την ανάπαυσε με τα λόγια του. Όταν γνωρίσουμε πιότερο τη ζωή του, τότε ίσως να μπορέσουμε αληθινά να καταλάβουμε το μεγαλείο της προσφοράς του.

Τότε, ίσως αλλάξουμε κι εμείς…

Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα
ISBN: 978-618-5240-28-8
Σελίδες: 448
Έκδοση: 2019
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

«Αν θέλεις, μπορείς να αγιάσεις και μέσα στην Ομόνοια», έλεγε ο Γέροντας Πορφύριος. Και τούτα τα λόγια του τα έκανε πράξη στην ταπεινή του βιοτή αγαπώντας τον κάθε άνθρωπο ως αδελφό του.

Το ταξίδι του ξεκίνησε από τον Άγιο Ιωάννη της Εύβοιας και με πίστη και προσευχή βρέθηκε σαν σε όνειρο στα ευλογημένα Καυσοκαλύβια, όπου κι έλαβε το μοναχικό σχήμα. Ωστόσο, ο Θεός δεν τον κράτησε στο Άγιο Όρος. Του έδωσε μια ισχυρή αποστολή, αξιώνοντάς τον να δώσει την ασκητική του μάχη μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία.

Ο Γέροντας Πορφύριος δόθηκε με αγάπη, αυταπάρνηση και άκρατη ταπείνωση στην υπηρεσία του ανθρώπου, στην υπηρεσία του άρρωστου και του βασανισμένου. Για τριάντα τρία ολόκληρα χρόνια λειτουργούσε στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεράσιμου στην Πολυκλινική Αθηνών της πλατείας Ομονοίας κι εξομολογούσε τις τυραννισμένες ψυχές. Με το προορατικό και διορατικό του χάρισμα βοήθησε να γιατρευτεί το σώμα και η ψυχή χιλιάδων πιστών. Ακόμα κι όταν αρρώστησε βαριά, συνέχισε να προσεύχεται και να στηρίζει με όλο του το είναι κάθε άνθρωπο που ζητούσε τη βοήθειά του.

Ως αληθινός Καυσοκαλυβίτης δεν ρίζωσε σε καμία καλύβη. Ρίζωσε, όμως, στις καρδιές των ανθρώπων ως ο άγιος της αγάπης, προτρέποντας όλους εμάς να είμαστε ένα, με κεφαλή τον Χριστό.

“Όταν θα φύγω, θα είμαι πιο κοντά σας.”

Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα
ISBN: 978-618-5240-52-3
Σελίδες: 448
Έκδοση: 2022
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Ο Άγιος Νεκτάριος βίωσε τιμές και τίτλους, μα και μια απίστευτη καταδίωξη, κατά την οποία έπρεπε να παλέψει με τις πολλές παγίδες που του είχε στήσει με τα όργανά του ο Πονηρός. Ο κόσμος της εποχής εκείνης τον χλεύασε, τον ειρωνεύτηκε, τον κατηγόρησε. Εκείνος, όμως, άντεξε τις πικρές συκοφαντίες, τις σκληρές απειλές, τις πρωτοφανείς ταπεινώσεις και τους άδικους κατατρεγμούς.

Με υπομονή και αντλώντας δύναμη από τον Θεό, ξεπερνούσε όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες. Με πίστη, με συνεχή προσευχή, με ταπείνωση και σιωπή, απέθετε πάντα την ελπίδα του για αποκατάσταση της αλήθειας μονάχα στον Κύριο.

Έδειχνε αγάπη και καλοσύνη σε όλους. Ήθελε με κάθε τρόπο να ωφελήσει τον άνθρωπο, όποιος και αν ήταν αυτός. Ακόμα και όταν οι άλλοι έκαναν λάθη, εκείνος όχι μόνο τους συγχωρούσε, αλλά επωμιζόταν το βάρος του σφάλματός τους αποδίδοντας το ατόπημά τους σε δική του υπαιτιότητα.

Και ο Κύριος τον δικαίωσε. Τον αγίασε, γιατί συγχωρούσε…

Η βιοτή του Αγίου είναι ένα απτό παράδειγμα καρτερίας και υπομονής, ένα μπόλιασμα ελπίδας για τον σύγχρονο άνθρωπο.

«Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στον Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε…»

Συγγραφέας: Μάρθα Πατλάκουτζα
ISBN:978-618-5713-89-8
Σελίδες: 460
Έκδοση: 2026
Διαβάστε απόσπασμα εδώ

Στην παγωμένη στέπα της Ρωσίας, εκεί όπου ο ουρανός αγγίζει τη γη, γεννιέται ένα παιδί με μάτια καθαρά σαν το φως και ψυχή που διψά για τον Θεό. Ο Ιωάννης μεγαλώνει με λιτότητα και προσευχή, ώσπου, στα δεκαεπτά του, οδηγείται αιχμάλωτος στο Προκόπι της Καππαδοκίας. Εκεί, ο στάβλος του αγά, χωρίς στέγη ελπίδας, μα γεμάτος ουρανό, γίνεται το ταπεινό του καταφύγιο. Το άχυρο προσκυνητάρι. Κάθε νύχτα, προσευχή. Κάθε ανάσα, ύμνος. Κάθε σιωπή, θαύμα. Δεν λύγισε. Δεν πικράθηκε. Δεν ζήτησε τίποτα. Με κουρέλια στα γόνατα και φλόγα στα χείλη, έκανε το σκοτάδι φως.

Και έφυγε όπως έζησε: ήσυχα, άγια, ευλογημένα. Μα δεν έσβησε. Ο λόγος του, η παρουσία του, η Χάρη του, τα αναρίθμητα θαύματά του. Όλοι γίνονται μάρτυρες του ανέλπιστου.

Από την Καππαδοκία στην Εύβοια, από τον πόνο στην ελπίδα. Η ψυχή του Αγίου Ιωάννη περνά στις καρδιές των πιστών, δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Ανήκει σε όσους ποθούν φως. Και σε όσους τολμούν να ελπίζουν.