Περιγραφή
Ήθελε να ξεφύγει από τη μιζέρια της οικογένειας και του τόπου της. Οι προκαταλήψεις της κοινωνίας, όμως, θα την οδηγήσουν σε έναν γάμο δίχως αγάπη, σε μια ζωή στεγνή από όνειρα. Η Αναστασία καλείται καθημερινά να αντιμετωπίζει τον δήμιο της, τα ξεσπάσματα και τη βίαιη συμπεριφορά του, χωρίς να αντιδρά. Ξέρει πως η σωτηρία της βρίσκεται στα χέρια της, αλλά δεν έχει τη δύναμη να φύγει. Μέχρι που ένα τραγικό γεγονός, το πιο επώδυνο για μια γυναίκα και μια μάνα, θα τη βοηθήσει να ανακαλύψει ξανά το σθένος που κρύβει μέσα της. Θα περάσει από Συμπληγάδες, μα θα προσπαθήσει να μην συντριβεί, να μην πνιγεί. Η αγάπη και η τρυφερότητα, που θα της προσφέρει εκείνος που ποτέ δεν ξέχασε, θα την επαναφέρουν στην επιφάνεια.
Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές. Μα για κάποιες πληγές, όμως, ίσως ο χρόνος να μην είναι ποτέ αρκετός. Γιατί πρέπει να αποδεχόμαστε την απώλεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ξεχνάμε…
Άραγε, θα καταφέρει να λυτρωθεί; Ή θα μείνει για πάντα αιχμάλωτη όλων εκείνων των στιγμών που τη γονάτισαν; Όλων εκείνων που χάθηκαν για πάντα χωρίς επιστροφή;
Write_book_reviews –
“Στα χρόνια της ντροπής”
Σε ένα ορεινό χωριό στις Σέρρες του 1960 ζούσαν ο Νίκος με την γυναίκα του την Κατίνα και τα τρία τους παιδιά.Η Μαρία ήταν η μεγαλύτερη η Τασούλα ήταν η μεσαια και τελευταίος ο Παύλος.Απο προξενιό παντρεύτηκε το ζευγάρι αλλά η αμοιβαία κατανόηση και η αγάπη τους ήταν “κόλλα” που κρατούσε την οικογένεια ενωμένη.Μια οικογένεια που ζούσε μέσα στη φτώχεια.Ο Νίκος όμως το αποφάσισε,αφού μίλησε και με τον πατέρα του,θα έφευγε θα πήγαινε στην πόλη για ένα καλύτερο μέλλον,για να μπορει να μεγαλώσει τα παιδιά του και να τους εξασφαλίσει ένα καλύτερο αυριο.Ο ξάδερφος του,τους υποδέχτηκε.Τον βοηθησε πολύ τον Νίκο με το σπίτι του και του βρηκε άμεσως δουλειά.Η οικογένεια σιγά σιγά βρήκε τους ρυθμούς της, έφτιαξε το μικρό σπίτι,και τα χρήματα που έπαιρνε ο Νίκος ήταν πολύ καλά.Επιτελους ήρθαν καλύτερες μέρες.Απο την άλλη μεριά η Κατίνα ηταν πάντα δίπλα στον άντρα της και στο μεγαλωμα των παιδιων της.Τα χρόνια περνούσαν κ η ζωή τους χαμογέλουσε…
Η Τασούλα ήταν πολύ καλή στο σχολείο,ήθελε να σπουδάσει όσο τίποτα άλλο στη ζωή της.Αλλα το προξενιό ήρθε,η απάντηση του πατέρα της ήταν ναι.Δεν τον ήθελα όμως τον Φώτη εκείνη είχε χαρίσει την καρδια της στον Άλκη! Εκείνες όμως τις εποχές λίγη σημασία είχε τι ήθελε η κόρη,την απόφαση την έπαιρνε άλλος.Ο Άλκης δεν το πίστευε προσπάθησε να την πείσει να μην παντρευτεί αλλά κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει.Η ζωή της άλλαξε απο τη μια στιγμή στην άλλη.Ο αντρας της την κακομεταχειρίζονται,την προσβαλε την μειωνε η μόνη της χαρά ήταν η κόρη της.Δεν είχε μάθει όμως η Τασούλα τις χαρές και η ζωή της έδειξε το άσχημο της προσωπο,της πήρε ότι πολυτιμότερο είχε.Μεχρι που τον ξαναείδε…και υποσχέθηκε στον εαυτό της να πάρει από τη ζωή το κομμάτι της ευτυχιας που της αναλογεί, πίσω!
Ένα μυθιστόρημα εποχής που μας ταξιδεύει στα πρέπει μιας κοινωνίας,δεκαετίες πίσω αλλά και μια ιστορία που κλείνει όπως ακριβως αρμόζει σε οποίους η ζωή χρωστάει.Γιατι μπορεί η Τασούλα να περασε από συμπληγάδες αλλά τελικά βρήκε το λιμάνι τής!