ΠΑΝΤΑ ΜΟΝΟΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ – ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ

Ένα βιβλίο για τη φιλία και τον έρωτα. Για όσα φλέγονται μέσα μας και συχνά μας απειλούν με σκοπό να μας οδηγήσουν εκεί που πρέπει… πίσω στον εαυτό μας.

«Δεν το χωράει το μυαλό μου!» φώναζε η Κάτια περπατώντας φουριόζα πάνω κάτω στο σαλόνι.

«Δεν ήθελα να συμβεί. Αλλά μετά… ξέρεις πώς είναι ο έρωτας, η αγάπη. Δεν σε ρωτάνε. Μόνο ορμάνε πάνω σου με φόρα… δεν λογαριάζουν». Γιατί, πράγματι, όταν η αγάπη εισβάλλει στην καρδιά σου, τα πρέπει γκρεμίζονται στη στιγμή.

Και αντιστάθηκα, αυτή ήταν η αλήθεια μου. Αντιστάθηκα από την πρώτη εκείνη στιγμή, όταν με κοίταξε στα μάτια και μου είπε ότι με αγαπάει. Έκανα ότι δεν άκουσα, δεν κατάλαβα. Έστησα τη ζωή μου διαφορετικά, και ας είχα και τους δυο τους ανάγκη, γιατί η Κάτια ήταν πάντα το στήριγμά μου, η αγκαλιά που έτρεχα να βρω παρηγοριά, όταν ο πατέρας μου μού στερούσε το οξυγόνο και δεν με άφηνε να κυνηγήσω τα όνειρά μου. Αλλά εγώ δεν το έβαλα κάτω ποτέ, και αυτό γιατί η Κάτια δεν με άφησε.

Δεν ήθελα να την προδώσω. Και όταν ο Αλέξης μου εξομολογήθηκε τα πάντα, δεν τον άφησα να συνεχίσει. Άλλαξα πόλη, έφυγα. Προσπάθησα να ερωτευτώ, δεν τα κατάφερα είναι η αλήθεια, μα συνέχισα. Όμως, κανείς δεν ήταν ο Αλέξης…

Aκόμα και να πονέσεις, μην φοβηθείς, σημαίνει πως είσαι ζωντανός και παλεύεις, δοκιμάζεσαι. Μην σκέφτεσαι μοναχά τον πόνο, αλλά και την ευτυχία που διαβάζεις στο πρόσωπο του άλλου όταν είστε μαζί.

Ο Ερρίκος και η Ναταλία μεγάλωσαν από παιδιά μαζί. Μοιράζονταν τα καλοκαίρια τους και στην πορεία της ζωής τους τον έρωτα. Έναν έρωτα δυνατό, που όμως έπρεπε να μείνει κρυφός, γιατί υπήρχαν μυστικά, που αν έβλεπαν το φως της αλήθειας, θα γκρέμιζαν συθέμελα τις ζωές αγαπημένων τους προσώπων. Γι’ αυτό έπρεπε να τραβήξουν δρόμους διαφορετικούς, να ξεχάσουν. Όμως η φωτιά που σιγοκαίει δεν θέλει και πολύ για να δυναμώσει, ένα φύσημα του ανέμου φτάνει…

Εννέα χρόνια μετά, μια τυχαία συνάντηση θα τους φέρει ξανά αντιμέτωπους με αυτό που ελπίζουν και φοβούνται περισσότερο, με την αγάπη τους. Γιατί τα αισθήματα των ανθρώπων δεν χάνονται ποτέ, αν είναι αληθινά. Ο Ερρίκος με τη Ναταλία θα παλέψουν για άλλη μια φορά να ακολουθήσουν το ξημέρωμα μιας νέας ζωής και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο είναι αυτή που θα τους δώσει τη δύναμη να αντέχουν… Γιατί το αύριο ξημερώνει κάθε μέρα και σε καλεί να το ακολουθήσεις, είσαι δεν είσαι έτοιμος.

Το για πάντα δεν υπάρχει. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές, σχέσεις και αισθήματα, που διαρκούν παντοτινά…