Η Κυριακή Γανίτη γράφει για το νέο βιβλίο του Θεόφιλου Γιαννόπουλου “Χρυσό αίμα”

Θρύλοι καί καλά κρυμμένα μυστικά από το ανελέητο πέρασμα του χρόνου… Πραγματικότητα καί φαντασία… Όρκοι,προδοσία,αυτοκρατορικά μυστικά,συνωμοσίες,θησαυροί ανυπολόγιστης θρησκευτικής καί πολιτιστικής αξίας που καρτερούν να έρθουν στο φως από τους εκλεκτούς,οι οποίοι τους προφυλάσσουν με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής,μαζί με σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν τον ρου της ιστορίας καί τα αποτελέσματά τους είναι φανερά μέχρι καί τις μέρες μας,είναι οι βασικοί πυλώνες πάνω στους οποίους θα στηριχθεί το νέο βιβλίο του συγγραφέα Θεόφιλου Γιαννόπουλου,με τίτλο ”Χρυσό αίμα” που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Έξη.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει με άψογο τρόπο την ιστορία με το μυστήριο καί την περιπέτεια,με αποτέλεσμα ένα κείμενο που το χαρακτηρίζει ο καταιγιστικός ρυθμός δράσης,η γρήγορη εναλλαγή σκηνών,η κινηματογραφική οπτική,η πρέπουσα δόση ανατροπών καί η αστείρευτη φαντασία του συγγραφέα. Ένα κείμενο δουλεμένο με φροντίδα,αγάπη καί μεράκι από την πρώτη έως καί την τελευταία του λέξη. Ένα κείμενο που φανερώνει την ενδελεχή έρευνα του συγγραφέα ώστε να μπορεί να είναι ακριβής καί πειστικός με τον λόγο του. Ένα κείμενο αποτυπωμένο πάνω στο χαρτί με λόγο χειμαρρώδη καί καθηλωτικό που μας παρασύρει στα άδυτα της Πόλης των πόλεων,στα αχαρτογράφητα νερά των μύθων,στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του μυαλού του συγγραφέα,αλλά καί των ηρώων που θα συναντήσουμε μέσα σε αυτό.

 ”Ο Άγγελος και η Αλεξάνδρα φτάνουν στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να συναντήσουν τον Κωνσταντίνο, τον βυζαντινολόγο φίλο τους, ο οποίος βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ακόμα μεγάλης ανακάλυψης. Όμως, οι εχθροί του έχουν πάρει τις αποφάσεις τους. Η απαγωγή της Αλεξάνδρας τούς φέρνει αντιμέτωπους με ένα τεράστιο δίλημμα: να βρουν το «κλειδί» της Αγια-Σοφιάς προδίδοντας τα μεγαλύτερα μυστικά της ανθρωπότητας και της θρησκείας ή να τα προστατέψουν με τη ζωή τους. Η αναζήτηση ξεκινά. Τα πρώτα τους ευρήματα τους οδηγούν στις υπόγειες στοές που βρίσκονται κάτω από την Κεκαυμένη Στήλη. Ένα παλιό σεντούκι με δύο χρυσά καρφιά ορίζει τη μοίρα τους… Ένα εγχάρακτο Χριστόγραμμα, ένα χρυσό αγκάθινο στέμμα, ο τάφος του μαρμαρωμένου βασιλιά τούς οδηγούν σε αποκαλύψεις που μέχρι πρότινος φάνταζαν απλοί θρύλοι.”(Περίληψη οπισθοφύλλου)

Διάφορα μέρη της χώρας μας,κι όχι μόνο,είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με μύθους που διαιωνίζονται καί κληροδοτούνται ως άλλου είδους προίκα στις επόμενες γενιές. Είτε πιστεύετε σε αυτούς,είτε όχι,αρκετοί από εκείνους είναι γνωστοί σε όλους κι όλες μας. Ειδικότερα,ο θρύλος σχετικά με τον τελευταίο αυτοκράτορα της βυζαντινής αυτοκρατορίας,τον αποκαλούμενο καί μαρμαρωμένο βασιλιά,Κωνσταντίνο Παλαιολόγο καί την πολυπόθητη επάνοδό του που θα σημάνει την επιστροφή της Πόλης στην Ελλάδα κρατάει σε αρκετό κόσμο ασίγαστη την φλόγα της ελπίδας. Κι διερωτώμαι,πολλές φορές,όταν ακούω παρόμοιους μύθους,το που τελειώνει η αλήθεια καί που αρχίζει η φαντασία. Εγώ δεν σας το κρύβω πως γοητεύομαι από το άκουσμα αυτών των θρύλων. Ορθώς,ή,εσφαλμένως,θέλω να πιστεύω πως αυτοί οι θρύλοι δημιουργήθηκαν για να διαφυλάξουν ένα μέρος της ιστορίας μας,αλλά καί να γίνουν πηγή έμπνευσης καί φάρος που με το φως του εκπέμπει γνώσεις καί δεν αφήνει να ξεχαστεί κάτι σημαντικό.

Ο συγγραφέας με απόλυτο σεβασμό καί σύνεση μας δίνει ένα ποιοτικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί καί κατακλύζει το μυαλό μας από πολλές εικόνες που μας μεταφέρουν από το παρόν στο παρελθόν καί τούμπαλιν. Έλαβα επιπρόσθετες μα καί νέες γνώσεις γύρω από αυτούς τους θρύλους καί έγινα κομμάτι της ιστορίας του βιβλίου με έναν απόλυτα φυσικό τρόπο. Διαβάζοντας ένα βιβλίο θεωρώ πως θα μπόρεσω να δω την ποιότητα καί το ήθος του ανθρώπου πέρα απ΄την ιδιότητά του ως συγγραφέα. Άν καί δεν επιλέγω να διαβάζω βιβλία βασιζόμενη μόνο στην άποψη που έχω για έναν συγγραφέα -γιατί το θεωρώ λάθος από μεριάς μου-,να που εδώ η αρχική,θετική μου ”προκατάληψη” απέναντι στο πρόσωπό του μεταφέρθηκε καί στο έργο του καί υπάρχει μία ταύτιση που με ικανοποίησε ακόμη παραπάνω.

Εν κατακλείδι,μπορεί να μην μιλάμε για ένα αμιγώς ιστορικό μυθιστόρημα,παρ’όλ’αυτά,έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο που προσεγγίζει με ωραίο τρόπο έναν από τους γνωστότερους θρύλους της χώρας μας προσφέροντάς μας την απαραίτητη δόση ψυχαγωγίας κι όχι μόνο. Αγαπημένα μου στοιχεία του βιβλίου,καί με αυτά θα ολοκληρώσω την αναφορά μου σε αυτό,είναι η ανάδειξη της έννοιας της φιλίας καί της προσφοράς,του αγνού συναισθήματος καί ο εν γένει αντιρατσιστικός,οικουμενικός του χαρακτήρας. Ένα βιβλίο που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Κυριακή Γανίτη, Dominica Amat 

https://dominicamat.blogspot.com/2021/09/blog-post_14.html 

Leave a Reply