“Χριστούγεννα… με άρωμα μανταρινιού και αγκαλιάς!” της Δάφνης Μπερμπέρη

Ανέκαθεν τα Χριστούγεννα μού δημιουργούσαν ένα αίσθημα νοσταλγίας. Ίσως γιατί φέρνουν στον νου μου μνήμες και εικόνες από παλαιότερες εποχές. Για κάποιους καλύτερες, για άλλους χειρότερες… Για μένα εικόνες παιδικής ανεμελιάς και αργότερα ευγνωμοσύνης για το ωραιότερο δώρο που μου χαρίστηκε σε αυτήν τη ζωή, τον άντρα μου και τα παιδιά μου.

Τα Χριστούγεννα έχουν ταυτιστεί στη μνήμη μου με εκείνο το άρωμα του μανταρινιού. Γιατί, όσα φρούτα κι αν γέμιζαν το τραπέζι για τις γιορτινές μέρες, το μανταρίνι είχε για μένα κάτι μαγικό, εκείνο ήταν που χαράχτηκε στη συνείδησή μου ως το φρούτο των Χριστουγέννων.

Κι ύστερα ήταν οι αγκαλιές που γέμιζαν… Από τον παππού και τη γιαγιά που έρχονταν από το χωριό, για να περάσουμε μαζί τις γιορτές. Ή τον άλλο παππού και τη γιαγιά, που χαίρονταν σαν μικρά παιδιά όταν πηγαίναμε με τις αδερφές μου στο σπίτι τους να στολίσουμε μαζί το φρεσκοκομμένο έλατο. Ένα δεντράκι μικρό, κάποιες φορές κι ένα κλαδί, μα τόσο μεγάλο στα δικά μας μάτια, σαν να ήταν το μεγαλύτερο δέντρο του κόσμου.

Κι ύστερα τα χρόνια πέρασαν. Κι ήρθε στη ζωή μου ο άντρας μου και τα παιδιά μας.  Και τα Χριστούγεννα απέκτησαν άλλη μαγεία, γιατί τέσσερα στρουμπουλά χεράκια έπλαθαν πλάι μου μπισκότα που μύριζαν μανταρίνι, πορτοκάλι και κανέλα. Κι έδιναν διάφορα σχήματα στη μαλακή ζύμη. Δεν είχε σημασία αν το αποτέλεσμα ήταν τέλειο ή όχι. Σημασία είχαν εκείνα τα ματάκια που έλαμπαν και εκείνα τα χεράκια που αγκάλιαζαν το κορμί μου και έδιναν ένα άλλο νόημα στη ζωή, ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι τα Χριστούγεννα είναι η εποχή της αγάπης και της αγκαλιάς. Κι αυτή την αγκαλιά μπορούμε να τη χαρίσουμε απλόχερα. Γιατί, αν και δεν κοστίζει καθόλου, είναι το πολυτιμότερο δώρο του κόσμου.

Για τον καθένα μας, λοιπόν, μπορεί τα Χριστούγεννα να σημαίνουν διάφορα πράγματα, μπορεί να έχουν αλλιώτικο άρωμα από αυτό του μανταρινιού, να φέρνουν στον νου μνήμες καλές ή άσχημες. Όμως δεν παύουν να είναι η γιορτή της αγάπης. Κι αυτό αξίζει να το θυμόμαστε!

Καλά Χριστούγεννα!